Selecteer een pagina

Foto boven, van links naar rechts: Vera Westera, Pien Schneider, Marko Maresch, Christoph Mac-Carty, Alfred de Jonge en Elke Jansen.
Foto: Ans Dekkers Fotogravin

Aarhus Vocal Festival – donderdag 30 mei t/m zondag 2 juni 2019

Ambrosia in Aarhus

Het Aarhus Vocal Festival (AAVF): 4 dagen, meer dan 1000 bezoekers uit 17 verschillende landen, 52 concerten, 45 workshops, en natuurlijk de internationale vocal competition. Dit jaar hebben twee Nederlandse groepen zich weten te plaatsen voor de grote finale: MAZE (categorie koren) en Ambrosia a cappella (vocal groups). Samen met vele tientallen Nederlanders reisde Elke Jansen, zangeres bij Ambrosia en verslaggever van ZINGmagazine, af naar het mekka van de ritmische koormuziek. Een dagboek.

Door: Elke Jansen

Even voorstellen: wij zijn Ambrosia a cappella, een zeskoppige vocal group uit (de wijde omgeving van) Apeldoorn. Opgericht in maart 2018, vanuit de gezamenlijke wens om op hoog niveau te kunnen musiceren, en elkaar vanuit onze verschillende invalshoeken te inspireren. Dat we zo kort na de oprichting al mogen deelnemen in de finale van het AAVF, voelt als een grote eer en enorme stimulans; we zijn op de goeie weg! Ambrosia a cappella bestaat uit Marko Maresch (bas), Christoph Mac-Carty (bariton), Alfred de Jonge (tenor), Pien Schneider (alt), Elke Jansen (mezzo) en Vera Westera (sopraan).

Donderdag 15.30 uur
Tien uur en een beetje, zo lang duurde de autoreis van Arnhem naar Aarhus. We zaten met z’n zessen in een geleende Ford Galaxy-met-dakkoffer, en de tijd vloog voorbij. De inhoud van de gesprekken zal ik jullie besparen. Qua zingen was het hoogtepunt een zesstemmig Potje met vet. Onderweg een kop koffie, en wie troffen we daar? Merel Martens, Nederlands boegbeeld van de ritmische koormuziek en dirigent van finalist MAZE. Ze volgde als een van de eersten de master Innovative Choir Leading in Aalborg/Aarhus en bracht de studie naar Nederland. Toen Ambrosia een arrangement moest laten maken voor een verplicht onderdeel van de wedstrijd in Aarhus, was de keus al snel gemaakt: Merel Martens!

Donderdag 18.00 uur
Daar is het weer, het sfeervolle Ridehuset, met aan de lange tafels honderden etende deelnemers, van wie ik er steeds meer ken. Ik ben nu voor de derde achtereenvolgende keer op het AAVF, en ditmaal mag ik zélf een keer op dat grote podium. Dat maakt het toch wel extra bijzonder. Maar ook zonder wedstrijd valt hier enorm veel te beleven. Grote namen uit de vocale wereld – denk aan The Real Group, Rhiannon, Accent, Beardyman – geven overdag workshops en staan ‘s avonds samen op het podium van de Concert Hall. De workshops – die maanden voor het festival al compleet zijn volgeboekt – hebben een hoog niveau, weet ik uit ervaring. Niet voor niets trekt het AAVF zoveel internationale zangliefhebbers, van fanatieke amateur tot leergierige prof. Vanavond is er een concert in Ridehuset, oa met het betoverende Mariagerfjord Pigekor (25 meisjes van 12-20 jaar), improvisatiefenomeen Rhiannon, en veelvoudig beatboxkampioen Beardyman.

Vrijdag 10.30 uur
Na een zonnige wandeling van 40 minuten vanuit ons Airbnb-huis staan we in de zaal waar het vanmiddag allemaal gaat gebeuren: de grande finale! Terwijl elders in het gebouw iedereen hard aan het werk is in de verschillende workshops, doet geluidsman Morten hier in alle rust soundchecks met de finalisten. Dit is een man met veel ervaring, en veel verstand van vocale muziek, dat merk je meteen. Super fijn, want een juiste zaal- en monitormix maakt een enorm verschil; zowel voor je oren als ook voor je stem(techniek). Een kleine overdosis van één bepaalde frequentie kan er al voor zorgen dat je je stem in een paar minuten aan gort zingt.

Na een lunch in Ridehuset en ff samen uitwaaien aan zee (slechts tien minuutjes lopen), staan we om 15.00 uur in onze kleedkamer voor een laatste doorloop en het omkleedritueel. En dan is het zo ver! Oeiii, toch wel spannend hoor, in deze setting, met allemaal zangfreaks. Nog een stevige groepshug, en GO!

Vrijdag 23 uur
Het is volbracht! Geen prijs voor Ambrosia a cappella, maar daar zijn we totaal niet rouwig om. Wij hebben een topdag gehad. En het dringt steeds meer tot ons door hoe bijzonder het is dat we hier überhaupt konden staan. De winnaars in onze categorie hebben een enorme staat van dienst; eerste prijs voor Jazzation (www.jazzation.com), tweede prijs voor Voxid (www.voxidmusic.com). Wij bestaan net één jaar, hebben nog niet eens een website …  Anyway, we zijn gewoon trots, en bovenal erg geïnspireerd, en eager om verder te groeien. Maar eerst nu een goed glas bier. Skål!

Zaterdag 9.30 uur
Met de eerste tekenen van brakheid begeven we ons op weg naar de workshops. Vera en Pien – beide solozangeressen – hopen te leren hoe ze zich in een koor moeten gedragen in ‘The solo-singer vs the ensemble-singer’, de drie mannen gaan naar ‘Jazz reharmonisation tricks you’ll use forever’, en ik steek mijn licht op bij ‘Loop songs’. Tijdens de lunchpauze constateren we tevreden dat we ons geplande ‘bonusconcert’ in Ridehuset terecht hebben gecanceld. Een prachtig podium, maar mensen willen toch vooral eten en praten tijdens een lunch… Des te blijer zijn we met de mogelijkheid om in de kleine maar fijne Kammermusikhalle op te treden: geen microfoons, geen gesmak of geklets, alle rust en aandacht!

Zaterdag 18 uur
Wow, dat was kicken! Heb nog nooit zo fijn op het podium gestaan als vanmiddag in de kamermuziekzaal. We waren allemaal zeer ontspannen en hebben echt ‘in het moment’ muziek gemaakt. En zo in contact met het publiek! Heerlijk. De reacties waren ook overweldigend. Voelt als een enorme beloning voor het harde werken van het afgelopen jaar. Aansluitend gingen we naar de workshop ‘Singers tools’ van Peder Karlsson, een van de kopstukken van het Aarhus-bolwerk. Super interessant, maar oefff, de moeheid sloeg ongenadig toe. Vanavond nog een groot concert, en dan loopt het avontuur alweer teneinde…

Zondag 9 uur
Eh… Het is een beetje laat geworden vannacht. Volgens mij was het 3.45 uur toen ik de lamp uitdeed. Als het goed is ben ik dan ook totaal brak, alleen voelt het nog niet zo. Te veel adrenaline, denk ik. Het afsluitende concert ‘Elements of the North’ gisteravond, in de bomvolle Concert Hall (ruim 1600 plaatsen), was ronduit epic. Eén grote aaneenschakeling van betoverende klanken, voortgebracht door een verzameling koren en groepen van een ongekend hoog niveau. Er is geen woord gezegd, de groepen schoven organisch in- en uit elkaar, met op de achtergrond mystieke videobeelden van de natuur. En zó knap opgebouwd, richting de apotheose met alle artiesten (meer dan 100) in één muzikale oerkreet. Zalf voor oren en ogen. Heb ook nog nooit zo’n applaus gehoord. Jens Johansson, oprichter van het festival en geestelijk vader van de hele Deense ritmische-koortraditie, was zichtbaar onder de indruk.

En daarna? Feesten natuurlijk! In het Ridehuset stond een enorme partyband klaar, inclusief grote blazerssectie. Wij vonden dat allemaal zeer gezellig, maar besloten na een half uur: we gaan terug naar onze eigen hut, ons eigen feestje bouwen. Het is mooi geweest hier, genoeg gehoord, geluld, gehugd. En zo geschiedde… De inhoud van de gesprekken (of hebben we alleen maar gelachen?) zal ik je ditmaal ook zeker besparen. What happens in Aarhus, stays in Aarhus.